• Wczoraj, dziś, jutro

    Silniki Elektryczne – Spółka Handlowa w Esslingen nad Neckarem.

  • Wczoraj, dziś, jutro

    Pierwsze wbicie łopaty pod budowę w Waghäusel, dokonane przez Karla W. Müllera w 1942.

  • Wczoraj, dziś, jutro

    Margarete Müller-Bull razem ze współpracownikami z fabryki. W 1969 roku półmilionowe urządzenie schodzi z taśmy w Waghäusel.

  • Wczoraj, dziś, jutro

    Główna siedziba w Esslingen świętuje w 1973 pięćdziesięciolecie swojego istnienia.

  • Wczoraj, dziś, jutro

    Nowa odlewnia piaskowa aluminium w strefie przemysłowej „Lugwald“.

  • Wczoraj, dziś, jutro

    Nowe centrum produkcji w Waghäusel. Całą produkcję przeniesiono do tej siedziby.

  • Wczoraj, dziś, jutro

    Wyjątkowe postacie odcisnęły i dalej odciskają swoje piętno na przedsiębiorstwie, które jednocześnie angażuje się w nowe technologie, jak i w ludzi, którzy je rozwijają.

  • Z pionierskim duchem w czasy kryzysu

    1923: Karl W. Müller założył w Esslingen nad Neckarem Spółkę Handlową „Silniki Elektryczne". Pierwszą inwestycją był zakup maszyny dopisania dla jednoosobowej firmy. Prowadzenie interesów jest trudne, a dostępne środki topnieją w obliczu dramatycznego spadku wartości pieniądza.

    1925: Pomimo inflacji Karl W. Müller podejmuje się pierwszej, własnej produkcji silników. Zakupiono firmę Likra Motoren–und Apparatebau (Przedsiębiorstwo Budowy Silników i Urządzeń Likra) i rozpoczęto, w obliczu nadciągającego Wielkiego Kryzysu, własną produkcję silników. Kryzys został opanowany.

    1935: Po latach Wielkiego Kryzysu, który wciąż młoda firma przetrwała dzięki zapałowi i rozwadze swojego założyciela, dokonano nabycia dodatkowych pomieszczeń przy Ottilienstraße 12 (obecnie Richard-Hirschmann-Straße) w Esslingen. Skoncentrowano się wówczas na produkcji elektrycznych napędów pojedynczych. Równolegle opracowywano pierwsze dmuchawy odsysające i zapłonowe. które później miały doprowadzić do obecnych wentylatorów promieniowych i sprężarek bocznokanałowych. W ten sposób położono podwaliny pod dzisiejszą firmę Elektror.

  • Powstanie drugiej fabryki

    1942: Część produkcji zostaje przeniesiona z Esslingen do położonego korzystnie pod względem dojazdu (przy autostradzie) Waghäusel (w dzielnicy Kirrlach) w Badenii, do nieczynnej fabryki cygar. W latach wojennych istnieje duże zapotrzebowanie na znane ze swej niezawodności syreny obrony przeciwlotniczej i wentylatory do schronów produkcji firmy Elektror.

    1945: Przedsiębiorstwo wykorzystuje swoją wiedzę na temat silników przy odbudowie kraju, sztukując silniki pochodzące z ruin i złomów. Solidne wirniki zwarte stanowią po reformie walutowej podstawę ponownego odżycia firmy.

    1948/49: W Mühlacker założono odlewnię piaskową aluminium. W ten sposób firma Elektror uniezależnia się od wciąż problematycznych dostaw materiałów.

    1949: Również w sektorze technologii wentylacyjnych firma osiąga sukcesy. Opracowano nową serię wentylatorów promieniowych, odlewanych z metali lekkich, co stanowiło istotny postęp w stosunku do ciężkich dmuchaw wykonanych z żeliwa.

  • Kierownictwo w nowych rękach

    1954: Ze względu na brak miejsca w siedzibie firmy w Kirrlach (Waghäusel) buduje się nową, przestronną fabrykę. To pierwszy zakład obróbki metalu w tym miejscu. Tymczasem wentylatory Elektror otrzymują wyróżnienia na stałej wystawie próbek na Targach w Hanowerze.

    1956: Elektror rozszerza się o nową halę produkcyjną i budynki administracyjne w siedzibie w Kirrlach. W trakcie rozbudowy następuje integracja nowoczesnych procesów kontrolnych i stanowisk pomiarowych, co umożliwia przejście do produkcji seryjnej.

    1959: 6. lipca niespodziewanie umiera Karl W. Müller, założyciel przedsiębiorstwa. Jego małżonka, pani Margarete Müller-Bull, przejmuje grupę firm. Pod jej kierownictwem Elektror rozwija się w wiodące na skalę międzynarodową przedsiębiorstwo techniki wentylacyjnej.

    1962: Rosnąca produkcja wymusza dalsze powiększenie firmy. Nabycie sąsiednich parceli z pomieszczeniami produkcyjnymi w Esslingen.

    1966: Elektror dalej rośnie. Główny budynek w Esslingen podlega renowacji, a jego wielkość zostaje podwojona.

    1969: Półmilionowe urządzenie firmy Elektror opuszcza dnia 4. grudnia taśmę fabryki w Kirrlach. Elektror rozpoczyna opracowanie i produkcję sprężarek bocznokanałowych.

  • Ciągły wzrost

    1970: Odlewnia metali lekkich w Mühlacker zostaje przebudowana i powstaje kolejna hala produkcyjna z nowoczesną instalacją do przygotowywania piasku.

    1973: Rok jubileuszowy: Elektror z siedzibą w Esslingen świętuje pięćdziesięciolecie swojego istnienia i może wykazać się wieloma sukcesami: w międzyczasie zatrudnionych zostaje około 300 współpracowników. odlewnia ma wydajność odlewu ok. 40 t aluminium na miesiąc. łącznie zakłady Elektror opuściło ponad 2 mln urządzeń.

    1974/75: Pierwsza własna odlewnia ciśnieniowa zostaje wzniesiona na terenie istniejącego zakładu w Waghäusel w Kirrlach, do tego kolejna hala produkcyjna o powierzchni 760 m². Na pokazie wzorów przy Targach w Hanowerze syreny Elektror zdobyły wyróżnienie.

    1979: W nadchodzących latach gama wentylatorów zostaje rozszerzona: seria wentylatorów średniociśnieniowych RD, a trzy lata później seria wentylatorów wysokociśnieniowych HRD. W kolejnym roku opracowano wentylatory transportowe.

  • Cyfrowy rozwój

    1984: W siedzibach w Waghäusel i Esslingen uzupełniono w kolejnych latach kolejne części budynków i urządzeń.

    1989: Nową odlewnię piaskową aluminium zaplanowano we wschodniej, otwartej przez miasto Mühlacker strefie przemysłowej „Lugwald“.

    1992: 50 lat siedziby w Waghäusel. Do dnia dzisiejszego ponad 1,3 miliona urządzeń opuściło dział produkcji w Waghäusel.

    1995: Paleta produktów sprężarek bocznokanałowych zostaje rozszerzona o typową serię z otwartym wirnikiem.

    1996: System zarządzania jakością firmy Elektror uzyskał po raz pierwszy certyfikację według normy DIN EN ISO 9001. Zainstalowano pierwsze stanowiska CAD, w ten sposób firma wkroczyła w erę rozwoju cyfrowego. Einzug.

    1999: We Francji, dawny przedstawiciel handlowy zyskuje status przedstawiciela na kraj. W kolejnym roku tak samo dzieje się w Szwajcarii.

  • Elektror airsystems – international

    2002: Dnia 17 marca umiera pani Margarete Müller-Bull. Po jej śmierci jej udziały w spółce przechodzą do fundacji Margarete Müller-Bull-Stiftung. Celem tej ostatniej było i jest nie tylko zachowanie i dalszy rozwój przedsiębiorstwa, lecz również wsparcie dla celów humanitarnych, ochrony zwierząt oraz wspieranie nauki i techniki, czyli spraw, które przez całe życie leżały na sercu założycielki fundacji.

    2003: Powstaje nowe centrum produkcyjne w Waghäusel i cała produkcja zostaje przeniesiona w to miejsce. Odtąd możliwa staje się realizacja projektu „Wielkość partii 1”, as więc ekonomiczna produkcja niewielkich ilości, dosłownie nawet przy „wielkości partii 1“. Stanowi to podstawę centralnego osiągnięcia firmy Elektror: produktów indywidualnych dla poszczególnych klientów.

    2006: Dnia 18.06. zmieniono nazwę spółki „Elektror Karl W. Müller GmbH & Co. KG” na „Elektror airsystems GmbH“. Ta zmiana formy prawnej stała się konieczna z prawnego punktu widzenia, gdyż po śmierci Margarete Müller-Bull jej udziały własności przeszły na fundację. Oprócz tego podkreślono międzynarodowy kierunek działań przedsiębiorstwa.

    2008: W Austrii założono spółkę dystrybucyjną, podczas gdy w Polsce oprócz spółki dystrybucyjnej otwarto zakład w nowym miejscu produkcji. Tutaj powstają ze stali nowe wentylatory przemysłowe o dużej objętości – promieniowe i osiowe.
    W sierpniu cała siedziba główna firmy Elektror, wraz z działem rozwoju, administracją i laboratorium testowym przeniosła się do nowo wybudowanej kwatery głównej w Ostfildern.

    2009: Do spółek dystrybucyjnych dochodzi kolejna: Elektror airsystems bv w Holandii.

  • Przełom ku przyszłości

    2012: Miejsce produkcji w Polsce przenosi się z Zabrza do Chorzowa. W ramach przenosin następuje czterokrotne zwiększenie powierzchni produkcji do obecnych 3.200m².

    2013: Firma Elektror świętuje jubileusz dziewięćdziesięciolecia swojego istnienia.

    Mała firma od silników ze Szwabii urosła do międzynarodowego przedsiębiorstwa. Mądre konstrukcje firmy Elektror zapewniają efektywne wykorzystanie powietrza prawie na całej kuli ziemskiej. Zachowane siedziby w Niemczech czy wreszcie fundacja Margarete Müller-Bull-Stiftung gwarantują jednakże, że w firmie Elektror – pomimo ekspansji i internacjonalizacji – wciąż żywy jest duch pierwszych lat.

    Jednocześnie przedsiębiorstwo konsekwentnie dąży w kierunku przyszłości. Również w 2013 roku utworzono pierwszą spółkę dystrybucyjną poza Europą – w Chinach. Oprócz tego zaplanowano rozszerzenie miejsca produkcji w Waghäusel o 3.600m² do 10.200m² łącznie (całość ma być gotowa w 2014 r.).